Shloka 16
संसारके सम्पूर्ण अस्त्रवेत्ताओंमें तुम श्रेष्ठ हो। तुम्हारी सर्वत्र ख्याति है। इस जगतमें अबतक कभी तुम्हारा छोटे-से-छोटा दोष भी देखनेमें नहीं आया है ।। त्वं पुनः सूर्यसंकाश: श्वोभूत उदिते रवौ । प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान्,कल खबेरे सूर्योदय होनेपर तुम सूर्यके समान प्रकाशित हो उजालेमें युद्ध छेड़कर समस्त प्राणियोंके सामने पुन: शत्रुओंपर विजय प्राप्त करना
saṃsārake sampūrṇa astravettāsu tvaṃ śreṣṭho 'si | tava sarvatra khyātiḥ | asmin jagati adyāvat kadācit tava laghutamo 'pi doṣo na dṛṣṭapūrvaḥ || tvaṃ punaḥ sūryasaṅkāśaḥ śvo bhūtvā udite ravau | prakāśe sarvabhūtānāṃ vijetā yudhi śātravān ||
కృపుడు అన్నాడు—ఈ లోకంలో ఆయుధశాస్త్రం తెలిసిన వారందరిలో నీవే శ్రేష్ఠుడు. నీ కీర్తి సర్వత్ర వ్యాపించింది; ఇప్పటివరకు నీలో అతి చిన్న దోషమూ ఎవరికీ కనిపించలేదు. కాబట్టి రేపు సూర్యుడు ఉదయించినప్పుడు నీవు సూర్యునివలె ప్రకాశించి, పగటి వెలుగులో సమస్త ప్రాణుల సాక్షిగా శత్రువులతో యుద్ధం చేసి వారిపై విజయం సాధించు।
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse frames martial action within public, accountable conduct: true excellence is not only skill with weapons but also a reputation free from blemish, and victory sought openly “in the light,” aligning valor with honor and dharma.
Kṛpa praises the addressed warrior as the foremost weapon-master and urges him to wait for sunrise, then fight in daylight before all beings and defeat the enemies—an exhortation toward open battle rather than concealed action.