Shloka 2
सौप्तिकपर्व — धृष्टद्युम्नसारथिवृत्तान्तः
Report of the Night Raid and Yudhiṣṭhira’s Lament
सूत उवाच द्रौपदेया हता राजन् द्रपदस्यात्मजै: सह | प्रमत्ता निशि विश्वस्ता: स्वपन्त: शिबिरे स्वके,सारथि बोला--राजन! ट्रुपदके पुत्रोंसहित द्रौपदी देवीके भी सारे पुत्र मारे गये। वे रातको अपने शिबिरमें निश्चिन्त एवं असावधान होकर सो रहे थे
sūta uvāca | draupadeyā hatā rājan drupadasyātmajaiḥ saha | pramattā niśi viśvastāḥ svapantaḥ śibire svake ||
సారథి పలికెను—రాజన్! ద్రౌపదీ పుత్రులు ద్రుపదుని కుమారులతో కలిసి హతులయ్యారు. వారు రాత్రి తమ శిబిరంలో నిశ్చింతగా, అప్రమత్తత లేక, విశ్వాసంతో నిద్రించుచుండగా ఇది జరిగింది।
सूत उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral gravity of violence committed against unsuspecting, sleeping persons. It implicitly contrasts accepted norms of righteous combat with an act driven by stealth and exploitation of negligence, pointing to the ethical collapse that can follow unchecked vengeance in war.
Sūta reports to the king that Draupadī’s sons, along with Drupada’s sons, were killed at night while they slept in their own camp, trusting and unguarded—setting the scene for the Sauptika Parva’s account of the nocturnal slaughter.