अगदं वो<चस्तु भद्रं वो द्रष्टास्मि पुनरागतान् । आपरद्धर्मार्थकृच्छेषु सर्वकार्येषु वा पुन:,तुम्हें कभी कोई रोग न हो, सदा मंगल-ही-मंगल दिखायी दे। कुशलपूर्वक वनसे लौटनेपर मैं फिर तुम्हें देखूँगा। युधिष्ठिर! आपत्तिकालमें, धर्म तथा अर्थका संकट उपस्थित होनेपर अथवा सभी कार्योंमें समय-समयपर अपने उचित कर्तव्यका पालन करना। कुन्तीनन्दन! भारत! तुमसे आवश्यक बातें कर लीं। तुम्हें कल्याण प्राप्त हो
agadaṁ vo 'stu bhadraṁ vo draṣṭāsmi punarāgatān | āpaddharma-artha-kṛcchreṣu sarvakāryeṣu vā punaḥ ||
విదురుడు అన్నాడు— మీకు ఎప్పుడూ వ్యాధి కలగకూడదు; మీకు సర్వదా మంగళం కలుగుగాక. మీరు మళ్లీ తిరిగి వచ్చినప్పుడు నేను మిమ్మల్ని మరల చూచెదను. ఆపద్కాలంలో, ధర్మార్థాల విషయమై సంకటము, సంఘర్షము ఏర్పడినప్పుడు, అలాగే అన్ని కార్యాలలోనూ పునఃపునః—నిజమైన మీ యోగ్యకర్తవ్యానుసారంగా ప్రవర్తించండి.
विदुर उवाच
Vidura blesses the exiles and stresses discernment of one’s proper duty, especially in emergencies where dharma and practical necessity (artha) come into tension; right action must be chosen repeatedly in every undertaking.
As the Pāṇḍavas depart for the forest after the dice disaster, Vidura offers a farewell blessing and a final piece of guidance: remain steadfast in appropriate conduct during hardship and in all future affairs.