Shloka 13
पाण्डवानां वनप्रस्थानवर्णनम् / The Pāṇḍavas’ Departure for the Forest
Vidura’s Report and Portents
भीमसेनस्तमालोक्य नेत्रे उत्फाल्य लोहिते । प्रोवाच राजमध्ये तं॑ सभां विश्रावयन्निव,उसे देखकर भीमसेनकी आँखें क्रोधसे लाल हो गयीं। वे आँखें फाड़-फाड़कर देखते और सारी सभाको सुनाते हुए-से राजाओंके बीचमें बोले--
bhīmasenas tam ālokya netre utphālya lohite | provāca rājamadhye taṃ sabhāṃ viśrāvayann iva ||
అతనిని చూచగానే భీమసేనుని నేత్రాలు కోపంతో ఎర్రబడిపోయి, ఉబ్బినట్లైయెను. రాజుల మధ్యలో, సభ అంతటికి వినిపించునట్లు అతడు గర్జించి పలికెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how moral outrage, when witnessed in a public forum, seeks expression as a call for justice and accountability. It also cautions that anger is powerful and visible—especially in a royal court—so speech becomes an ethical act with consequences.
Vaishampayana describes Bhīma seeing the offending person in the court; Bhīma’s eyes turn red with rage and he stares intensely. Then, standing among the kings, he speaks loudly as if to ensure the entire assembly hears his protest.