Shloka 1
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके १६३ “लोक मिलाकर कुल ४६३ “लोक हैं) निज जा धन #* षट्षष्टितमो<5 ध्याय: विदुरका दुर्योधनको फटकारना दुर्योधन उवाच एहि क्षत्तद्रौपदीमानयस्व प्रियां भार्या सम्मतां पाण्डवानाम् | सम्मार्जतां वेश्म परैतु शीघ्र तत्रास्तु दासीभिरपुण्यशीला,दुर्योधन बोला--विदुर! यहाँ आओ। तुम जाकर पाण्डवोंकी प्यारी और मनोनुकूल पत्नी द्रौपदीको यहाँ ले आओ। वह पापाचारिणी शीघ्र यहाँ आये और मेरे महलमें झाड़ू लगाये। उसे वहीं दासियोंके साथ रहना होगा
duryodhana uvāca | ehi kṣattad draupadīm ānayāsva priyāṃ bhāryāṃ sammatāṃ pāṇḍavānām | sammārjatāṃ veśma paraitu śīghraṃ tatrāstu dāsībhir apuṇyaśīlā ||
దుర్యోధనుడు పలికెను—రా, క్షత్తా (విదురా)! నీవు వెళ్లి పాండవులకు ప్రియమైన, సమ్మతమైన భార్య ద్రౌపదిని ఇక్కడికి తీసుకురా. ఆ పాపాచారిణి వెంటనే నా మహల్లో ఊడ్చాలి; అక్కడే దాసీలతో కలిసి ఉండాలి।
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how adharma manifests as the abuse of power: Duryodhana’s command to publicly degrade Draupadī violates dignity, marital honor, and courtly propriety. It sets up Vidura’s ethical resistance and the broader Mahābhārata theme that injustice in the royal court becomes the seed of catastrophic conflict.
After the Pāṇḍavas’ loss in the dice-game, Duryodhana orders Vidura (addressed as Kṣattā) to fetch Draupadī to the assembly and to treat her as a servant—explicitly demanding she sweep the palace and live among maidservants. This is part of the escalating attempt to shame the Pāṇḍavas through Draupadī.