Shloka 3
याज्ञसेनी-प्रश्नः
Draupadī’s Question in the Assembly
यद् वै पुरा जातमात्रो रुराव गोमायुवद् विस्वरं पापचेता: । दुर्योधनो भरतानां कुलघ्न: सो<यं युक्तो भवतां कालहेतु:,यह भरतवंशका विनाश करनेवाला पापी दुर्योधन पहले जब गर्भसे बाहर निकला था, गीदड़के समान जोर-जोरसे चिल्लाने लगा था; अतः यह निश्चय ही आप सब लोगोंके विनाशका कारण बनेगा
yad vai purā jātamātro rurāva gomāyuvad visvaraṁ pāpacetāḥ | duryodhano bharatānāṁ kulaghnaḥ so 'yaṁ yukto bhavatāṁ kālahetuḥ ||
ఆ పాపచేతనుడైన దుర్యోధనుడు—భారత వంశాన్ని నాశనం చేయువాడు—జన్మించిన వెంటనే నక్కవలె కర్కశమైన, అస్వరమైన ధ్వనితో ఏడ్చెను. అందుచేత ఇతడే మీ వినాశానికి కారణమూ సాధనమూ అని నిశ్చయంగా గ్రహింపదగినవాడు।
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura frames moral and political discernment through the language of omens: a ruler driven by pāpa-cetā (evil intent) becomes a kālahetu—an agent of collective ruin. The ethical warning is to recognize adharma early and restrain or remove its source for the protection of the kula and kingdom.
In the Sabha Parva context, Vidura admonishes the Kuru elders about Duryodhana’s destructive nature. He cites an inauspicious sign from Duryodhana’s birth—crying like a jackal—as evidence that Duryodhana is destined to bring calamity upon the Bharata line unless checked.