Shloka 2
Adhyāya 52 (Sabhā-parva): Vidura Invites Yudhiṣṭhira to Hastināpura for the Dice Match
दुर्योधन बोला--अनघ! राजाओंद्वारा युधिष्ठिरके यज्ञके लिये दिये हुए जिस महान् धनका संग्रह वहाँ हुआ था, वह अनेक प्रकारका था। मैं उसका वर्णन करता हूँ, सुनिये ।। मेरुमन्दरयोर्मध्ये शैलोदामभितो नदीम् | ये ते कीचकवेणूनां छायां रम्यामुपासते
duryodhana uvāca—anagha! rājabhir yudhiṣṭhirasya yajñārthaṃ dattasya mahato dhanasya yatra saṃgraho ’bhavat sa nānāvīryaḥ (nānāvidhaḥ) । tasya varṇanaṃ karomi—śṛṇu । merumandarayor madhye śailodām abhito nadīm | ye te kīcakaveṇūnāṃ chāyāṃ ramyām upāsate ||
దుర్యోధనుడు పలికెను—హే అనఘా! యుధిష్ఠిరుని యజ్ఞార్థమై రాజులు అక్కడ సమర్పించిన మహత్తర ధనసంచయం నానావిధమైంది. దానిని నేను వివరిస్తాను; వినుము. మేరు మరియు మందర పర్వతాల మధ్య శైలోదా అనే నది ప్రవహిస్తుంది; దాని తీరాలలో కీచక వెణువుల మనోహర ఛాయలో కొందరు ఆనందంగా నివసిస్తారు.
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse frames immense ritual wealth as a public, kingly phenomenon—generated through alliances and recognition—while also hinting at the ethical danger of attachment: Duryodhana’s detailed attention to others’ prosperity becomes a seed for envy and conflict.
Duryodhana begins recounting the extraordinary riches assembled for Yudhiṣṭhira’s great sacrifice, shifting into a descriptive catalogue that includes far-off, almost mythic regions (Meru–Mandara and the Śailodā river) and their distinctive natural features.