Previous Verse
Next Verse

Shloka 166

Rājasūyābhiṣeka-darśana: Duryodhana’s Observation of the Consecration

तस्मादहं विवर्णश्र दीनश्व॒ हरिण: कृश: । शत्रुओंको बढ़ते और अपनेको हीन दशामें जाते देख तथा युधिष्ठिरकी उस अदृश्य लक्ष्मीपर भी प्रत्यक्षकी भाँति दृष्टिपात करके मैं चिन्तित हो उठा हूँ। यही कारण है कि मेरी कान्ति फीकी पड़ गयी है तथा मैं दीन

అందుకే నేను వర్ణహీనుడై, దీనుడై, కృశుడై—హరిణంలా భయపడుతున్నాను. శత్రువులు పెరుగుతుండగా, నేను హీనస్థితికి జారుతున్నాను అని చూసి, యుధిష్ఠిరుని ఆ అదృశ్య లక్ష్మీని కూడా ప్రత్యక్షంలా దర్శించి నేను చింతతో కుదేలయ్యాను; అందువల్ల నా కాంతి మసకబారింది, నేను దీనుడను, బలహీనుడను, తెల్లబడిపోయాను.

दुर्योधन उवाच