Shloka 9
दुर्योधनस्य बलिवर्णनम् — Duryodhana’s Description of Tribute at the Rājasūya
अर्जुनश्व यमौ चोभौ सर्वे ते प्राहसंस्तदा । नामर्षयत् ततस्तेषामवहासममर्षण:
arjunaś ca yamau cobhau sarve te prāhasaṃs tadā | nāmarṣayat tatas teṣām avahāsam amarṣaṇaḥ ||
అప్పుడు అర్జునుడు, ఇద్దరు యమజులు—అందరూ—గట్టిగా నవ్వారు; కానీ అవమానాన్ని సహించలేని వాడు వారి పరిహాసాన్ని భరించలేకపోయాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension between ridicule and restraint: public mockery can inflame honor-based anger, and the inability to endure insult (amarṣaṇa) becomes a catalyst for further conflict.
In the assembly-hall context, Arjuna and the twin brothers (Nakula and Sahadeva), along with others, laugh at someone; the person described as amarṣaṇa—unable to bear affront—cannot tolerate their derision, setting the stage for a hostile reaction.