Shloka 9
Śiśupāla-janma-lakṣaṇaṃ (Śiśupāla’s birth marks and the prophecy of his end)
न हि सम्बुध्यते यावत् सुप्त: सिंह इवाच्युत: । तेन सिंहीकरोत्येतान् नृसिंहश्नेदिपुड्रवः,'क्रोधमें भरे हुए कुत्तोंके समान ये लोग सिंहके निकट तभीतक कोलाहल मचा रहे हैं, जबतक भगवान् श्रीकृष्ण सिंहकी तरह जाग नहीं उठते--इन्हें दण्ड देनेके लिये उद्यत नहीं हो जाते। राजाओंमें श्रेष्ठ चेदिकुलभूषण नृसिंह शिशुपाल भी अपनी विवेकशक्ति खो बैठा है, तभी इन सब नरेशोंको यमलोकमें भेज देनेकी इच्छासे कुत्तेसे सिंह बनानेकी कोशिश कर रहा है
na hi sambudhyate yāvat suptaḥ siṁha ivācyutaḥ | tena siṁhīkaroty etān nṛsiṁhaś cedipuṅgavaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—అచ్యుతుడు (కృష్ణుడు) నిద్రిస్తున్న సింహంలా ఇంకా మేల్కొననంతవరకు, క్రోధంతో నిండిన కుక్కలవలె వీరు సింహసన్నిధిలో కోలాహలం చేస్తారు. కాని ఆయన శిక్షించుటకు సిద్ధమై మేల్కొన్న క్షణమే వారి అరుపులు ఆగిపోతాయి. అయినా చేది వంశపు పుంగవుడు, నృసింహ శిశుపాలుడు, వివేకం కోల్పోయి ‘ఈ కుక్కలను సింహాలుగా చేయాలి’ అని రాజులను వినాశ మార్గంలోకి తోసి, మరణాన్నే ఆహ్వానిస్తున్నాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Arrogant provocation thrives only while true authority remains restrained; when power awakens to uphold order, reckless speech and mob-like bravado collapse. The verse warns that anger and loss of discernment can incite others toward self-destruction.
During the royal assembly context, Śiśupāla and others are loudly challenging and insulting Kṛṣṇa. Vaiśaṃpāyana frames Kṛṣṇa as a ‘sleeping lion’: the uproar continues only until Kṛṣṇa chooses to act, while Śiśupāla, blinded by rage, is emboldening the gathered kings into a dangerous confrontation.