Shloka 5
Adhyāya 39: Śiśupāla’s Censure and Bhīma’s Contained Wrath (शिशुपाल-निन्दा तथा भीमक्रोध-निग्रहः)
ततो न व्याजहारैषां कक्रिद् बुद्धिमतां सताम्,स एव हि मया वध्यो भविष्यति न संशय: । “राजाओ! केशी दैत्यका वध करनेवाले अनन्त-पराक्रमी भगवान् श्रीकृष्णकी मेरे द्वारा जो पूजा की गयी है, उसे आपलोगोंमेंसे जो सहन न कर सकें, उन सब बलवानोंके मस्तकपर मैंने यह पैर रख दिया। मैंने खूब सोच-समझकर यह बात कही है। जो इसका उत्तर देना चाहे, वह सामने आ जाय। मेरे द्वारा वह वधके योग्य होगा; इसमें संशय नहीं है
tato na vyājahāraiṣāṁ kaścid buddhimatāṁ satām | sa eva hi mayā vadhyo bhaviṣyati na saṁśayaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—అప్పుడు ఆ జ్ఞానులు, సత్పురుషులలో ఎవ్వరూ ప్రత్యుత్తరం పలకలేదు. ఎందుకంటే ఎవడు సవాలుగా సమాధానం చెప్పుటకు ముందుకు వచ్చునో, వాడే ఆ క్షణమే నా చేత వధయోగ్యుడగును—ఇందులో సందేహము లేదు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When arrogance and violent vows dominate a public space, even the wise may choose silence; dharmic counsel requires safety and restraint, otherwise speech becomes a pretext for harm.
After a provocative challenge is issued in the assembly, none of the prudent and respectable men respond; the narrator notes that anyone who did respond would be treated as a target for killing by the challenger.