Shloka 24
Adhyāya 33: Antarvedī-Samāgama, Arghya-Nirṇaya, and Śiśupāla’s Objection
यजस्वाभीप्सितं यज्ञ मयि श्रेयस्यवस्थिते । नियुद्धक्ष्व त्वं च मां कृत्ये सर्व कर्तास्मि ते वच:,आप अपने इस अभीष्ट यज्ञको प्रारम्भ कीजिये। मैं आपका कल्याण करनेके लिये सदा उद्यत हूँ। मुझे आवश्यक कार्यमें लगाइये, मैं आपकी सब आज्ञाओंका पालन करूँगा”
yajasvābhīpsitaṃ yajñaṃ mayi śreyasy avasthite | niyuddhakṣva tvaṃ ca māṃ kṛtye sarvaṃ kartāsmi te vacaḥ ||
“నీకు అభీష్టమైన యజ్ఞాన్ని ప్రారంభించుము; నీ శ్రేయస్సుకోసం నేను సదా సిద్ధంగా ఉన్నాను. అవసరమైన ఏ కార్యమైతే ఉందో అందులో నన్ను నియోగించుము—నీ ఆజ్ఞలన్నిటినీ నేను నెరవేర్చుదును.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical readiness to serve: one should undertake action (even demanding duty) with the intention of another’s śreyas—true welfare—expressed through faithful execution of rightful instructions.
A speaker conveys a pledge of support: the addressee is urged to commence a desired sacrifice, while the speaker offers to be employed in any necessary task and to follow all commands, underscoring cooperation around a major ritual undertaking.