Shloka 96
ततस्तेनैव सहितो नर्मदामभितो ययौ । वहाँ महाबली माद्रीकुमारने सेक और अपरसेक देशोंपर विजय पायी और उन सबसे नाना प्रकारके रत्न भेंटमें लिये। तत्पश्चात् सेकाधिपतिको साथ ले उन्होंने नर्मदाकी ओर प्रस्थान किया
tatas tenaiva sahito narmadām abhito yayau |
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆ తరువాత అతనితో కలిసి సహదేవుడు నర్మదా ప్రాంతమునకు సాగెను. అక్కడ మాద్రీపుత్రుడైన మహాబలుడు సహదేవుడు శకులు మరియు అపరశకుల దేశములను జయించి, వారినుండి నానావిధ రత్నములను కరరూపముగా స్వీకరించెను. అనంతరం శకాధిపతిని వెంటబెట్టుకొని నర్మదా దిశగా బయలుదేరెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights a dharmic model of conquest in the context of a royal campaign: victory is followed by formal submission and tribute (ratna-bheṭa), indicating ordered sovereignty rather than indiscriminate violence. It frames power as something to be exercised with political restraint and recognized protocols.
The son of Mādrī continues his campaign near the Narmadā, defeats the Śakas and Aparaśakas, receives various jewels as tribute, and then proceeds onward, taking the Śaka ruler with him—signaling the incorporation of conquered rulers into the expanding sphere of authority.