Shloka 32
मयेन सभानिर्माणम्
Maya’s Construction of the Assembly Hall
मन्दानिलसमुद्धूतां मुक्ताबिन्दुभिराचिताम् । महामणिशिलापट्टबद्धपर्यन्तवेदिकाम्,मन्द वायुसे उद्वेलित हो जब जलकी बूँदें उछलकर कमलके पत्तोंपर बिखर जाती थीं, उस समय वह सारी पुष्करिणी मौक्तिकबिन्दुओंसे व्याप्त जान पड़ती थी। उसके चारों ओरके घाटोंपर बड़ी-बड़ी मणियोंकी चौकोर शिलाखण्डोंसे पक्की वेदियाँ बनायी गयी थीं
mandānilasamuddhūtāṃ muktābindubhir ācitām | mahāmaṇiśilāpaṭṭabaddhaparyantavedikām ||
మందగాలికి నీరు అలజడి చెంది చినుకులు ఎగసి కమలపత్రాలపై చిందినప్పుడు, ఆ పుష్కరిణి అంతటా ముత్యబిందువులు చల్లినట్లుగా కనిపించేది. దాని చుట్టూ మహామణిలా మెరుస్తున్న పెద్ద పెద్ద శిలాపట్టాలతో బలంగా కట్టిన వేదికలు, గట్లు ఉండేవి.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse primarily offers aesthetic narration rather than direct moral instruction; indirectly it highlights the ideal of ordered prosperity—nature and human craftsmanship harmonized—often used in the epic to signal royal power, refinement, and the cultivated environment of a great court.
The narrator describes a lotus-pond whose surface, stirred by a mild breeze, throws up droplets that look like scattered pearls, while the pond’s perimeter is lined with firmly built platforms made from large, gem-like stone slabs—setting the scene of opulence and careful construction.