मागधगिरिव्रजप्रवेशः — Entry into Girivraja and Jarāsandha’s Protocol Inquiry
तिष्ठतो मथुरायां वै कृष्णस्याद्भुतकर्मण: । एकोनयोजनशते सा पपात गदा शुभा,भारत! उसी वैरके कारण बलवान् मगधराजने अपनी गदा निन्यानबे बार घुमाकर गिरिव्रजसे मथुराकी ओर फेंकी। उन दिनों अद्भुत कर्म करनेवाले श्रीकृष्ण मथुरामें ही रहते थे। वह उत्तम गदा निन्यानबे योजन दूर मथुरामें जाकर गिरी
tiṣṭhato mathurāyāṃ vai kṛṣṇasyādbhuta-karmaṇaḥ | ekona-yojana-śate sā papāta gadā śubhā, bhārata |
వైశంపాయనుడు పలికెను—అద్భుతకర్ముడైన శ్రీకృష్ణుడు మథురలో నివసిస్తూ ఉండగా, ఆ శుభగద వంద యోజనాలకు ఒక యోజనం తక్కువ దూరం దాటి మథురలోనే పడింది.
वैशम्पायन उवाच
Unchecked enmity and pride can project violence across great distances, but the narrative also frames events under the watch of higher, extraordinary agency—suggesting that power must be governed by restraint and dharmic judgment.
Vaiśampāyana reports that while Kṛṣṇa was living in Mathurā, an excellent mace—thrown from far away—landed there, described as falling at a distance just short of one hundred yojanas.