Samrāt-Lakṣaṇa and the Counsel to Check Jarāsandha (सम्राट्-लक्षणं जरासन्ध-प्रतिबाधा-परामर्शः)
अपने भाईके साथ चारुदेष्ण, चक्रदेव, सात्यकि, मैं, बलरामजी, साम्ब और प्रद्युम्न-- ये सात अतिरथी वीर हैं। राजन्! अब मुझसे दूसरोंका परिचय सुनिये। कृतवर्मा, अनाधुष्टि, समीक, समितिंजय, कंक, शंकु और कुन्ति--ये सात महारथी हैं। अन्धक भोजके दो पुत्र और बूढ़े राजा उग्रसेनको भी गिन लेनेपर उन महारथियोंकी संख्या दस हो जाती है || ५७ -:५९ || वज्रसंहनना वीरा वीर्यवन्तो महारथा: । स्मरन्तो मध्यमं देशं वृष्णिमध्ये व्यवस्थिता:,ये सभी वीर वज्रके समान सुदृढ़ शरीरवाले, पराक्रमी और महारथी हैं, जो मध्यदेशका स्मरण करते हुए वृष्णिकुलमें निवास करते हैं
vajrasaṃhananā vīrā vīryavanto mahārathāḥ | smaranto madhyamaṃ deśaṃ vṛṣṇimadhye vyavasthitāḥ ||
ఈ వీరులందరూ వజ్రసమాన దృఢదేహులు, పరాక్రమవంతులు, మహారథులు; మధ్యదేశాన్ని స్మరిస్తూ వృష్ణివంశమధ్యంలో స్థిరంగా నివసిస్తున్నారు.
श्रीकृष्ण उवाच
The verse highlights the ideal of steadfast Kṣatriya excellence—strength, valor, and disciplined readiness—while also stressing rootedness in cultural memory (“remembering the Middle Country”) as a marker of identity and legitimacy.
Śrī Kṛṣṇa is describing the Vṛṣṇi-Andhaka side’s leading warriors, characterizing them as elite mahārathas with adamantine physiques, firmly established within the Vṛṣṇi community and mindful of their homeland tradition.