Shloka 17
राजसूयविचारः — Deliberation on the Rajasuya and the Summoning of Kṛṣṇa
भक्ष्यभोज्यैश्न विविधैर्यथाकामपुरस्कृतै: । रत्नौघतर्पितिस्तुष)ेदधिजैश्व समुदाह्मतम् । तेजस्वी च यशस्वी च नृपेभ्यो5भ्यधिको5भवत्
bhakṣya-bhojyaiś ca vividhair yathākāma-puraskṛtaiḥ | ratnaugha-tarpitaiḥ tuṣṭaiḥ dadhi-jaiś ca samāhṛtam | tejasvī ca yaśasvī ca nṛpebhyo 'bhyadhiko 'bhavat ||
నానావిధమైన భక్ష్య-భోజ్యాలతో, ప్రతి ఒక్కరి కోరికకు తగిన బహుమతులతో, రత్నరాశులు మరియు దధి-క్షీరాదులను సమర్పించి బ్రాహ్మణులను పూర్తిగా తృప్తిపరచి ఆనందింపజేశారు. ఆ ప్రసన్న బ్రాహ్మణుల ఆశీర్వాదంతో రాజు హరిశ్చంద్రుడు ఇతర రాజులకన్నా ఎక్కువ తేజస్సుతో, యశస్సుతో విరాజిల్లాడు।
नारद उवाच
Educational Q&A
Honoring the worthy through generous giving—especially to learned brāhmaṇas—brings blessings that manifest as tejas (moral-spiritual power) and yaśas (good fame), making a ruler truly eminent beyond mere wealth or force.
Nārada describes how King Hariścandra satisfied brāhmaṇas with abundant foods, desired gifts, and heaps of jewels; pleased, they bestowed blessings on him, and as a result he became more illustrious and renowned than other kings.