Shloka 13
Pitāmaha-sabhā-varṇana & Hariścandra-māhātmya
Description of Brahmā’s Assembly and the Eminence of Hariścandra
सुसुखा सा सदा राजन् न शीता न च घर्मदा । न क्षुत्पिपासे न ग्लानिं प्राप्य तां प्राप्तुवन्त्युत
susukhā sā sadā rājan na śītā na ca gharmadā | na kṣutpipāse na glāniṁ prāpya tāṁ prāptuvanty uta ||
నారదుడు పలికెను—ఓ రాజా! ఆ లోకం నిత్యము పరమ సుఖమయము; అక్కడ శీతబాధ లేదు, ఉష్ణదాహము లేదు. అక్కడ ఆకలి-దాహములు కలుగవు, అలసట రాదు; అక్కడికి చేరినవారు దేహబాధల నుండి అటువంటి విముక్తిని పొందుదురు.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal state attained through merit and right conduct: a realm where basic bodily afflictions—cold, heat, hunger, thirst, and fatigue—do not trouble the inhabitants, suggesting the ethical fruit of dharmic living as freedom from suffering.
Nārada is describing to a king the qualities of a superior realm (understood as a heavenly or perfected condition), emphasizing its constant comfort and the absence of physical distress for those who reach it.