Shloka 16
वसुदेव–अर्जुन संवादः
Vasudeva–Arjuna Dialogue in the Aftermath of Dvārakā
तत: शब्दों महानासीद् वसुदेवनिवेशने । दारुण: क्रोशतीनां च रुदतीनां च योषिताम्,फिर तो वसुदेवजीके महलमें बड़ा भारी कुहराम मचा। रोती-चिल्लाती हुई स्त्रियोंका आर्तनाद बड़ा भयंकर प्रतीत होता था
tataḥ śabdo mahān āsīd vasudevaniveśane | dāruṇaḥ krośatīnāṃ ca rudatīnāṃ ca yoṣitām ||
అనంతరం వసుదేవుని నివాసములో మహా కలకలం చెలరేగెను. ఏడుస్తూ కేకలు వేస్తున్న స్త్రీల దారుణ విలాపధ్వని భయంకరంగా వినిపించెను।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even mighty lineages and secure households can be overturned when destructive forces—born of accumulated karma and loss of restraint—ripen; the verse underscores impermanence and the ethical cost of collective downfall.
Vaiśaṃpāyana reports that a loud, dreadful commotion erupts in Vasudeva’s home, caused by women crying and weeping—an immediate scene of panic and mourning in the wake of calamity.