Shloka 6
अध्याय ४ — द्वारकानिमित्तानि, प्रभासगमनम्, मौसलप्रारम्भः
Omens in Dvārakā, Journey to Prabhāsa, and the Musala Outbreak
ब्रह्मानुशप्तमवधीन्महद् वै कूटे युक्त मुसलं लुब्धकस्य । ततो दृष्टवा निहतं बभ्रुमाह कृष्णो5ग्रजं भ्रातरमुग्रतेजा:,श्रीकृष्णकी आज्ञा पाकर बश्रु वहाँसे प्रस्थित हुए। वे मदिराके मदसे आतुर थे ही, भाई- बन्धुओंके वधसे भी अत्यन्त शोकपीड़ित थे। वे श्रीकृष्णके निकट अभी विश्राम कर ही रहे थे कि ब्राह्मणोंके शापके प्रभावसे उत्पन्न हुआ एक महान दुर्धर्ष मूसल किसी व्याधके बाणसे लगा हुआ सहसा उनके ऊपर आकर गिरा। उसने तुरंत ही उनके प्राण ले लिये। बश्रुको मारा गया देख उग्र तेजस्वी श्रीकृष्णने अपने बड़े भाईसे कहा-- ध !/] 0 * अ्ण डे है / क ५ ३५ नी + : >> पे 20
vaiśampāyana uvāca |
brahmānuśaptam avadhīn mahad vai kūṭe yuktaṃ musalaṃ lubdhakasya |
tato dṛṣṭvā nihataṃ babhrum āha kṛṣṇo 'grajaṃ bhrātaram ugratejāḥ ||
బ్రాహ్మణశాపంతో అభిశప్తమై, ముందుభాగం పదునుగా ఉన్న ఆ మహా ముసలమే వ్యాధుని మరణకారణమైంది. ఆపై బభ్రు హతుడై పడి ఉండటం చూసి ఉగ్రతేజస్సుతో ఉన్న కృష్ణుడు తన అన్న రామునితో మాట్లాడాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral force attributed to a brāhmaṇa’s curse and the ripening of karma: when destructive causes have been set in motion, even great power cannot avert the ordained consequence.
A great club (musala), produced through the brāhmaṇas’ curse, becomes the instrument of death; Babhru is seen slain, and Kṛṣṇa then addresses his elder brother (contextually, Balarāma) in response to the unfolding catastrophe among the Yādavas.