Shloka 11
यावदावेद्यते राज्ञे हत: कर्णो3र्जुनेन वै तावद्धवद्धिय्य॑त्तैस्तु भवितव्यं नराधिपै:
yāvad āvedyate rājñe hataḥ karṇo 'rjunena vai tāvad dhavaddhiyyattaiḥ tu bhavitavyaṃ narādhipaiḥ
అర్జునుడు కర్ణుణ్ణి నిజంగా సంహరించాడని రాజుకు వార్త చేరేవరకు, ఈ నరాధిపతులు చలించిపోయిన, సందిగ్ధమైన మనస్సులతోనైనా విధి నిర్ణయించినదాన్ని భరించవలసిందే.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores bhavitavya—inevitability: in war and kingship, one must face destined outcomes with steadiness, even before full confirmation arrives, recognizing the limits of control amid unfolding events.
Sañjaya, narrating the battle to Dhṛtarāṣṭra, indicates that the crucial news—Karna’s death at Arjuna’s hands—has not yet been formally conveyed to the king; until that disclosure, the rulers remain in anxious suspense, compelled to endure what is fated.