Shloka 58
ततो धनुज्यातलबाणनि:स्वनै: प्रसहा[ कृत्वा च रिपून् हतप्रभान् । संछादयित्वा तु कुरून् शरोत्तमै: कपिध्वज: पक्षिवरध्वजश्ष
tato dhanujyātala-bāṇa-niḥsvanaiḥ prasahya kṛtvā ca ripūn hata-prabhān | saṃchādayitvā tu kurūn śarottamaiḥ kapidhvajaḥ pakṣivara-dhvajaś ca ||
తదుపరి ధనుస్సు జ్యా మ్రోగుడు, చేతి తాళం, బాణాల గర్జనలతో అతడు శత్రువుల కాంతిని బలవంతంగా మసకబార్చెను. ఉత్తమ శరవర్షంతో కౌరవ సేనను కప్పివేసెను; కపిధ్వజుడు మరియు పక్షివరధ్వజుడు—ఇద్దరూ రణరంగాన్ని చుట్టుముట్టి ఆవరించినట్లుగా, నిరంతర యుద్ధదబ్దబంతో పోరును నడిపించారు.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the kṣatriya ethic of steadfastness and skill in battle: decisive action, disciplined force, and unwavering engagement in one’s appointed duty, even amid overwhelming violence.
Śalya describes the clash intensifying: Arjuna (monkey-bannered) and Karna (bird-bannered) unleash powerful volleys, the roar of bows and arrows filling the field as the Kuru forces are blanketed by superior missiles.