Shloka 79
कर्णकी भुजाओंसे छूटकर बड़े-बड़े सर्पोके समान प्रकाशित होनेवाले बाणोंको अर्जुनके हाथोंसे छूटे हुए तीखे बाणोंने सम्पूर्ण दिशाओंमें फैलकर नष्ट कर दिया ।। ततः स कर्ण: समवाप्य धैर्य॑ बाणान् विमुज्चन् कुपिताहिकल्पान् । विव्याध पार्थ दशभश्ि: पृषत्कै: कृष्णं च षड्भि: कुपिताहिकल्पै:,तदनन्तर कर्ण धैर्य धारण करके कुपित सर्पोके समान भयंकर बाण छोड़ने लगा। उसने क्रोधमें भरे हुए भुजंगमोंके सदृश दस बाणोंसे अर्जुनको और छ:से श्रीकृष्णको भी घायल कर दिया
tataḥ sa karṇaḥ samavāpya dhairyaṃ bāṇān vimuñcan kupitāhikल्पān | vivyādha pārthaṃ daśabhiḥ pṛṣatkaiḥ kṛṣṇaṃ ca ṣaḍbhiḥ kupitāhikल्पaiḥ ||
అనంతరం కర్ణుడు ధైర్యాన్ని తిరిగి పొందుకొని, కోపించిన సర్పములవలె భయంకరమైన బాణములను విడిచెను. పది శరములతో పార్ధుడైన అర్జునుని గాయపరచెను; ఇంకా ఆరు శరములతో—అదే విధంగా క్రోధసర్పసమానముగా—శ్రీకృష్ణునికూడా వేదించెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dhairya (composure) as a decisive martial virtue: Karṇa first regains steadiness and then acts with lethal focus. Ethically, it also shows how krodha (wrath) intensifies violence—arrows are repeatedly likened to angry serpents—suggesting that even disciplined action in war can be colored by rage, with consequences that touch all, including Kṛṣṇa as charioteer.
Sañjaya reports that Karṇa, after recovering his resolve, shoots a volley of serpent-like arrows. He strikes Arjuna with ten arrows and also wounds Kṛṣṇa with six, marking a fierce moment in the Karṇa–Arjuna confrontation where the attack extends even to Arjuna’s charioteer.