Shloka 57

Devanagari script

ततोडरर्जुनो द्वादशभि: सुमुक्ते- वराहकर्णनिशितै: समर्प्य । नाराचमाशीविषतुल्यवेग- माकर्णपूर्णायतमुत्ससर्ज,तब अर्जुनने अच्छी तरह छोड़े हुए बारह बराहकर्ण नामक पैने बाणोंद्वारा कर्णको घायल करके पुनः विषधर सर्पके तुल्य एक वेगशाली नाराचको कानतक खींचकर उसकी ओर छोड़ दिया

Transliteration

tato 'rjuno dvādaśabhiḥ sumuktais varāhakārṇaniśitaiḥ samarpya | nārācam āśīviṣatulyavegam ākārṇapūrṇāyatam utsasarja ||

Translation

అప్పుడు అర్జునుడు బాగా విడిచిన ‘వరాహకర్ణ’ అనే పన్నెండు పదునైన బాణాలతో కర్ణుని గాయపరచి, మరల విషసర్ప సమాన వేగముగల ఒక నారాచాన్ని చెవివరకు లాగి పూర్తిగా తాణం పెట్టి అతని వైపు విడిచెను.

Word by Word

ततःthen/thereupon

अर्जुनःArjuna

द्वादशभिःwith twelve

सुमुक्तैःwell-released (well-shot)

वराहकर्णनिशितैःsharp, of the 'boar-ear' type (arrows)

समर्प्यhaving struck/inflicted (having applied)

नाराचम्a narāca arrow

आशीविषतुल्यवेगम्having speed like a venomous serpent

आकर्णपूर्णायतम्drawn fully to the ear (to full draw)

उत्ससर्जhe discharged/shot forth

Speaker

संजय उवाच

Characters & Entities

Sañjaya

Arjuna

Karṇa

varāhakārṇa arrows

nārāca arrow

Verse Rasa (Emotional Essence)

Geographic Context

Sandhi Notes