Shloka 50
ततः: कृष्ण: पार्थमुवाच संख्ये महोरगं कृतवैरं जहि त्वम्,तब भगवान् श्रीकृष्णने युद्धस्थलमें अर्जुनसे कहा--“यह विशाल नाग तुम्हारा वैरी है। तुम इसे मार डालो'। भगवान् मधुसूदनके ऐसा कहनेपर शत्रुओंके बलका सामना करनेवाले गाण्डीवधारी अर्जुनने पूछा--'प्रभो! आज मेरे पास आनेवाला यह नाग कौन है? जो स्वयं ही गरुड़के मुखमें चला आया है”
tataḥ kṛṣṇaḥ pārtham uvāca saṅkhye mahā-uragaṃ kṛta-vairaṃ jahi tvam | tadā bhagavān śrīkṛṣṇo yuddha-sthale arjunam uvāca—“eṣa mahān nāgaḥ tava vairī; enaṃ jahi” | bhagavatā madhusūdanena evaṃ ukte śatru-balānāṃ samīkṣakaḥ gāṇḍīva-dhārī arjunaḥ papraccha—“prabho, adya mama samīpam āgataḥ ayaṃ nāgaḥ kaḥ? yaḥ svayam eva garuḍa-mukhaṃ praviṣṭa iva”
అప్పుడు సంగ్రామమధ్యంలో శ్రీకృష్ణుడు అర్జునునితో అన్నాడు—“ఈ మహానాగుడు నీకు శత్రువై నిలిచాడు; నీవు ఇతనిని సంహరించు.” మధుసూదనుడు ఇలా చెప్పగానే, గాండీవధారి, శత్రుబలాన్ని ఎదుర్కొనే అర్జునుడు అడిగాడు—“ప్రభూ! ఈ రోజు నా దగ్గరకు వచ్చిన ఈ నాగుడు ఎవరు? గరుడుని నోటిలోకే తానే వచ్చి పడినట్టుగా ఉన్నాడు.”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
In a dharmic battle, discernment and timely action are essential: Krishna urges Arjuna to recognize a hostile force and neutralize it without hesitation, while Arjuna’s question shows that even in urgency one should seek clarity about the nature and motive of what confronts them.
On the battlefield, Krishna points out a great serpent as Arjuna’s enemy and tells him to kill it. Arjuna, surprised, asks who this serpent is—remarking that it seems to have come straight into danger, like a serpent entering Garuda’s mouth.