Shloka 2
संजय कहते हैं--राजन्! तदनन्तर भागे हुए कौरव, जिनकी सेना तितर-बितर हो गयी थी, धनुषसे छोड़ा हुआ बाण जहाँतक पहुँचता है, उतनी दूरीपर जाकर खड़े हो गये। वहींसे उन्होंने देखा कि अर्जुनका बड़े वेगसे बढ़ता हुआ अस्त्र चारों ओर बिजलीके समान चमक रहा है ।। तदर्जुनास्त्रं ग्रसति सम कर्णो वियद्गतं घोरतरै: शरैस्तत् । क्रुद्धेन पार्थेन भुशाभिसूष्टं वधाय कर्णस्य महाविमर्दे
sañjaya uvāca—rājan! tadanantaraṃ bhāgāḥ kṛtāḥ kauravāḥ, yeṣāṃ senā titar-bitarābhavat, dhanuṣā chinnaḥ śaraḥ yāvat prāpnoti tāvat dūre gatvā tiṣṭhanti sma. tataḥ paśyanti sma yat pārthasya astram ativegena vardhamānaṃ sarvataḥ vidyut-sadṛśaṃ dīpyate. tad arjunāstraṃ grasati sama karṇo viyad-gataṃ ghorataraiḥ śaraiḥ tat; kruddhena pārthena bhṛśābhiṣūṣṭaṃ vadhāya karṇasya mahāvimarde.
సంజయుడు పలికెను—రాజా! ఆపై ఓడిపోయి చెదిరిపోయిన కౌరవులు ధనుస్సు నుండి విడిచిన బాణం చేరేంత దూరం వరకు వెనుదిరిగి అక్కడే నిలిచారు. అక్కడి నుంచే వారు అర్జునుని అస్త్రం మహావేగంతో దూసుకుపోతూ అన్ని వైపులా మెరుపులా మెరుస్తున్నదని చూశారు. అప్పుడు కర్ణుడు కూడా మరింత భయంకరమైన బాణాలతో ఆ ఆకాశగామి అర్జునాస్త్రాన్ని సమంగా గ్రసించాడు—క్రోధించిన పార్థుడు మహాసంఘర్షంలో కర్ణవధార్థం అత్యంత బలంగా ప్రయోగించినదానిని.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethos: steadfastness under crisis and the disciplined use of power. Even amid rage and lethal intent, the narrative frames combat as a test of mastery and resolve, where prowess must be met with equal counteraction, and fear-driven scattering contrasts with the focused duty of the principal warriors.
After the Kaurava troops break and retreat to a bowshot’s distance, they witness Arjuna’s rapidly advancing, lightning-like missile. Karna responds by neutralizing ("swallowing up") Arjuna’s airborne weapon with a barrage of even more formidable arrows, as Arjuna—furious in the great melee—presses the attack with the aim of killing Karna.