Shloka 4
भीमसेनं महाबाहुं मार्गणै: समवारयन् । निषंगी, कवची, पाशी, दण्डधार, धनु्ग्रह (धनुग्रह), अलोलुप, शल, सन्ध (सत्यसन्ध), वातवेग और सुवर्चा (सुवर्चस)--ये एक साथ आकर भाईकी मृत्युसे दुःखी हो महाबाहु भीमसेनको अपने बाणोंद्वारा रोकने लगे ।। स वार्यमाणो विशिखै: समन्तात् तैर्महारथै:
sañjaya uvāca |
bhīmasenaṃ mahābāhuṃ mārgaṇaiḥ samavārayan |
niṣaṅgī kavacī pāśī daṇḍadhāro dhanugrahaḥ |
alolupaḥ śalaḥ sandhaḥ satyasandho vātavegaḥ suvarcāś ca—te ekatra samāgatā bhrātṛmaraṇaduḥkhitāḥ mahābāhuṃ bhīmasenaṃ svabāṇair avārayan ||
sa vāryamāṇo viśikhaiḥ samantāt tair mahārathaiḥ |
నిషంగి, కవచి, పాశి, దండధార, ధనుగ్రహ, అలోలుప, శల, సంధ, సత్యసంధ, వాతవేగ, సువర్చస—ఇవన్నీ కలసి వచ్చి అన్నదమ్ముల మరణశోకంతో మహాబాహు భీమసేనుని బాణాలతో అడ్డుకొనసాగిరి. ఆ మహారథుల శరాలతో చుట్టుముట్టబడి భీముడు అన్ని దిశల నుండీ ప్రతిఘటనను ఎదుర్కొన్నాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief and loyalty to kin can rapidly turn into coordinated martial retaliation. It also underscores the battlefield ideal of confronting a formidable opponent collectively and directly, reflecting kṣatriya-duty shaped by bonds of brotherhood and the ethics of retribution in war.
A group of named warriors, distressed by the death of their brother, assemble and simultaneously attack Bhīma, attempting to halt his advance by showering him with arrows from all sides; Bhīma is described as being checked and surrounded by these great chariot-fighters.