Shloka 62
राजा दुर्योधन, दुःशासन, शरद्वानके पुत्र कृपाचार्य, अश्वत्थामा, कृतवर्मा और महाबली शकुनिने भी पाण्डव-सेनाके सैकड़ों-हजारों वीरोंका संहार कर डाला ।। कर्णपुत्रौ तु राजेन्द्र भ्रातरौ सत्यविक्रमौ । निजघ्नाते बल क्रुद्धो पाण्डवानामितस्तत:,राजेन्द्र! कर्णके दो सत्यपराक्रमी पुत्र शेष रह गये थे। वे दोनों भाई क्रोधपूर्वक इधर- उधरसे पाण्डव सेनाका विनाश करते थे
karṇaputrau tu rājendra bhrātarau satyavikramau | nijaghnatur balāt kruddhau pāṇḍavānām itas tataḥ ||
సంజయుడు పలికెను—ఓ రాజా, దుర్యోధనుడు, దుఃశాసనుడు, శారద్వతపుత్రుడైన కృపాచార్యుడు, అశ్వత్థామ, కృతవర్మ, మహాబలుడు శకుని—ఇవన్నీ యుద్ధంలో పాండవసేనలోని వందలకొద్దీ, వేలకొద్దీ వీరులను సంహరించారు. ఓ రాజేంద్రా, కర్ణుని ఇద్దరు కుమారులు—సత్యపరాక్రములైన అన్నదమ్ములు—ఇంకా మిగిలి ఉండి, కోపంతో ఇక్కడ అక్కడ తిరుగుతూ పాండవసేనను నాశనం చేస్తూ ఉన్నారు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) combined with power (bala) accelerates destruction in war; valor alone is ethically ambiguous unless guided by dharma and restraint.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that the two remaining sons of Karṇa, fighting as brothers, rage across the field and cut down Pāṇḍava forces from various directions.