Shloka 19
उनमेंसे चार सौ वीर महारथी यत्नपूर्वक लड़ते रहे, जिन्हें अर्जुनने अपने पैने बाणोंसे यमलोक पहुँचा दिया ।। ते वध्यमाना: समरे नानालिऊज्लैः शितै: शरै: । अर्जुनं समभित्यज्य दुद्गुव॒ुर्वे दिशो दश,संग्राममें नाना प्रकारके चिह्नोंसे युक्त तीखे बाणोंकी मार खाकर वे सैनिक अर्जुनको छोड़कर दसों दिशाओंमें भाग गये
te vadhyamānāḥ samare nānāliṅgaiḥ śitaiḥ śaraiḥ | arjunaṃ samabhityajya dudruvuḥ diśo daśa ||
సమరంలో నానా చిహ్నాలతో కూడిన పదునైన బాణాల దెబ్బలకు తాళలేక వారు అర్జునుని ఎదురుగా నిలువలేక, అతనిని విడిచి పది దిశలకూ పారిపోయిరి।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, courage is tested by overwhelming force and skill; when duty and resolve fail, even great fighters may abandon the fight. It implicitly contrasts steadfastness in kṣatriya-dharma with panic-driven flight.
Sañjaya reports that warriors, struck by Arjuna’s sharp, emblem-marked arrows, could not endure the assault; they left Arjuna’s vicinity and scattered, fleeing in all ten directions.