Shloka 29
दुःशासनवधः (Duḥśāsana-vadha) — Bhīma’s vow-fulfillment in combat
युधिष्ठिरश्चापि स त॑ स्वर्णपुड्खै: शितै: शरै: । प्रहसन्निव तं कर्ण: कड़कपत्रै: शिलाशितै:
yudhiṣṭhiraś cāpi sa taṁ svarṇapuḍkhaiḥ śitaiḥ śaraiḥ | prahasan niva taṁ karṇaḥ kaḍakapatraiḥ śilāśitaiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—యుధిష్ఠిరుడును బంగారు పింఛాలతో కూడిన పదునైన శరాలతో అతనిని గాయపరచెను. అప్పుడు కర్ణుడు నవ్వినట్టే, కఠిన లోహపత్రాలున్న, శిలవలె పదును పెట్టిన మొనలుగల బాణాలతో ప్రతిఘాతమిచ్చెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya code in war: steadfastness under attack and answering with skill and courage. Karṇa’s ‘as if laughing’ demeanor signals fearlessness and composure, while the exchange of finely crafted arrows underscores disciplined martial duty rather than personal cruelty.
In the Karṇa Parva battle scene narrated by Sañjaya, Yudhiṣṭhira shoots Karṇa with sharp, gold-fletched arrows. Karṇa responds immediately, seemingly unshaken, with rigid-winged, stone-whetted arrows—an intense back-and-forth in their combat.