Shloka 496
अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
निजघान सुसंक्रुद्धश्षेदीनां च महारथान् । राजन! तत्पश्चात् क्रोधमें भरे हुए कर्णने समरांगणमें जिष्णु, जिष्णुकर्मा, देवापि, भद्र, दण्ड, चित्र, चित्रायुध, हरि, सिंहकेतु, रोचमान तथा महारथी शलभ--इन चेदिदेशीय महारथियोंका संहार कर डाला
sañjaya uvāca |
ni jaghāna susaṁkruddhaś cedīnāṁ ca mahārathān |
rājan! tatpaścāt krodham eva bhare hue karṇena samarāṅgaṇe jiṣṇuṁ jiṣṇukarmāṇaṁ devāpiṁ bhadraṁ daṇḍaṁ citraṁ citrāyudhaṁ hariṁ siṁhaketum rocamānaṁ tathā mahārathī śalabham—ime cedideśīyā mahārathinaḥ saṁhāraṁ kṛtāḥ ||
సంజయుడు పలికెను—రాజా! తీవ్రకోపంతో ఉప్పొంగిన కర్ణుడు చేది దేశ మహారథులను సంహరించెను. తదనంతరం సమరాంగణంలో జిష్ణు, జిష్ణుకర్మ, దేవాపి, భద్ర, దండ, చిత్ర, చిత్రాయుధ, హరి, సింహకేతు, రోచమాన మరియు మహారథి శలభ—ఈ చేది మహారథులను వధించెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (wrath), once fully aroused, drives rapid escalation in violence. Even within the framework of kṣatriya warfare, it implicitly warns that anger diminishes restraint and hastens destruction.
Sanjaya reports to Dhritarashtra that Karna, in intense fury, slays a series of named Cedi mahārathas on the battlefield, marking a decisive and grim surge in the fighting.