Shloka 22
कृष्णेन अर्जुनस्य प्रोत्साहनम् — Kṛṣṇa’s Exhortation to Arjuna
Prelude to Karṇa’s Slaying
अपरे कृष्यमाणाश्रन विचेष्टन्तो महीतले । भावान् बहुविधांश्वक्रुस्ताडिता: शरतोमरै:,बाणों और तोमरोंद्वारा ताड़ित होकर कितने ही अश्व धरतीपर लोट जाते और हथियोंद्वारा खींचे जानेपर छटपटाते हुए नाना प्रकारके भाव व्यक्त करते थे
apare kṛṣyamāṇāś ca viceṣṭanto mahītale | bhāvān bahuvidhāṁś cakrus tāḍitāḥ śaratomaraiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—మరికొన్ని అశ్వములు బాణాలతోను తోమరాలతోను తాడింపబడి నేలపై లాగబడుచు, అక్కడే కొట్టుమిట్టాడుచు, అనేక విధాలైన వ్యథను కలవరమును వ్యక్తపరచుచు లొర్లుచుండిరి.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the collateral suffering produced by warfare: even animals are dragged into pain and terror. Ethically, it invites reflection on the far-reaching harm of violence and the responsibility borne by those who choose battle.
Sañjaya describes the battlefield where horses, struck by arrows and javelins, fall and writhe on the ground; some are dragged along, struggling and showing varied signs of distress amid the chaos of combat.