Shloka 10
कृष्णोपदेशः, अर्जुनस्य क्षमा-याचनम्, कर्णवध-अनुज्ञा
Krishna’s Counsel, Arjuna’s Apology, and Authorization for Karṇa’s Slaying
ते व्यमुड्चञ्छरव्रातान् नानालिड्रान् समन्तत: । स तैरभ्यर्ध्यमानस्तु भीमसेनो महाबल:
te vyamuñcañ charavrātān nānāliḍrān samantataḥ | sa tair abhyardhyamānas tu bhīmaseno mahābalaḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు—వారు అన్ని వైపుల నుండీ అనేక విధాలైన బాణవర్షాలను విడిచారు. ఆ శరాలతో తీవ్రంగా ఒత్తిడికి లోనైనా మహాబలుడైన భీమసేనుడు ఆ ముట్టడిలో స్థిరంగా నిలిచాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under pressure: even when surrounded by danger and struck from all sides, a righteous warrior is expected to remain composed and resolute, embodying courage and endurance as part of kṣatriya-dharma.
In the battle scene narrated by Sañjaya, opposing fighters unleash dense, varied volleys of arrows from all directions. Bhīma (Bhīmasena), though heavily assailed, stands as a powerful figure enduring the onslaught.