Shloka 41
धर्मरहस्योपदेशः
Dharma-rahasya Instruction: Vows, Truth, and Non-injury
राजन मर्मसु मर्मज्ञो विव्याध निशितै: शरै: । ननाद बलवन्नादं कम्पयन्निव रोदसी,राजन! मर्मज्ञ भीमसेनने दूसरा धनुष लेकर सूतपुत्रके मर्मस्थानोंमें पैने बाणोंद्वारा प्रहार किया और पृथ्वी तथा आकाशको कंँपाते हुए-से उन्होंने बड़े जोरसे गर्जना की
rājan marmasu marmajño vivyādha niśitaiḥ śaraiḥ | nanāda balavannādaṃ kampayann iva rodasī ||
ఓ రాజా, మర్మస్థానాలు తెలిసిన భీమసేనుడు పదునైన శరాలతో సూతపుత్ర కర్ణుని మర్మస్థానాలలో పొడిచెను; ఆపై భూమ్యాకాశాలు కంపించునట్లు బలమైన నాదం చేసెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the warrior ethic of the battlefield: mastery, focus, and decisive action. It also underscores the Mahābhārata’s realism about conflict—victory often turns on knowledge of vulnerabilities (marmas) and unwavering resolve, even when the struggle is morally complex.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that Bhīma, taking up another bow, strikes Karna in his vital spots with sharp arrows and then lets out a thunderous roar, described as if it shakes earth and sky.