Shloka 11
धर्मरहस्योपदेशः
Dharma-rahasya Instruction: Vows, Truth, and Non-injury
हन्तास्म्यद्य रणे कर्ण स वा मां निहनिष्यति । संग्रामेण सुघोरेण सत्यमेतद् ब्रवीमि ते,“ट्रपदकुमार! इससे मुझे बड़ा दुःख हुआ है; अतः अब मैं उसका बदला लूँगा। आज रणभूमिमें अत्यन्त घोर संग्राम करके या तो मैं ही कर्णको मार डालूँगा या वही मेरा वध करेगा; यह मैं तुमसे सच्ची बात कहता हूँ
hantāsmy adya raṇe karṇa sa vā māṁ nihaniṣyati | saṅgrāmeṇa sughoreṇa satyam etad bravīmi te ||
ఈ రోజు యుద్ధరంగంలో నేను కర్ణుణ్ణి నిశ్చయంగా సంహరిస్తాను; లేక అతడే నన్ను సంహరిస్తాడు. అత్యంత ఘోర సంగ్రామంలో మనలో ఒకడు తప్పక పడిపోతాడు—ఇది సత్యమని నీకు చెబుతున్నాను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights uncompromising resolve in a righteous-or-wrongful conflict while insisting on satya (truthfulness): the speaker openly states the intended course and accepts the reciprocal risk. Ethically, it underscores accountability—declaring one’s intent and facing the consequences of violence without self-deception.
Sañjaya reports a warrior’s grim determination regarding Karṇa: a decisive duel is imminent, described as sughora (terrible). The statement forecasts that the coming encounter will end with one killing the other, emphasizing the fatal intensity of the battle.