Shloka 20
अर्जुनस्य द्रोणिप्रतिघातः कर्णोपसर्पणं च
Arjuna Checks Droṇaputra; Karṇa Advances
कर्णका ज्येष्ठ पुत्र महारथी वृषसेन पृष्ठरक्षक था। वह स्वयं ही कर्णके पृष्ठभागकी रक्षा कर रहा था ।।
karṇasya jyeṣṭhaḥ putro mahārathī vṛṣasenaḥ pṛṣṭharakṣakaḥ; sa svayam eva karṇasya pṛṣṭhabhāgasya rakṣāṃ karoti sma. dhṛṣṭadyumnaḥ sātyakiś ca draupadeyā vṛkodaraḥ janamejayaḥ śikhaṇḍī ca prabhadrakāḥ pramukhāḥ prāvīrāś ca; te sarve rādheyaṃ karṇaṃ hantum icchantaḥ kavacinaḥ samabhyadravan.
సంజయుడు పలికెను—కర్ణుని జ్యేష్ఠపుత్రుడైన మహారథి వృషసేనుడు అతని వెనుక రక్షకుడై, స్వయంగా కర్ణుని వెనుక భాగాన్ని కాపాడుచుండెను। అప్పుడు రాధేయ కర్ణుని సంహరించాలనే సంకల్పంతో ధృష్టద్యుమ్నుడు, సాత్యకి, ద్రౌపదీ పంచపుత్రులు, వృకోదరుడు (భీముడు), జనమేజయుడు, శిఖండి మరియు ప్రధాన ప్రభద్రక వీరులు—కవచధారులై, ప్రహారానికి సిద్ధమై—ఒకేసారి అతనిపై దూసుకొచ్చిరి।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights two intertwined kṣatriya values in war: steadfast loyalty (Vṛṣasena guarding his father’s vulnerable rear) and strategic necessity (the opposing side concentrating force to neutralize a decisive warrior). It implicitly raises the ethical tension between individual heroism and collective tactics in a dharma-framed conflict.
Vṛṣasena, Karṇa’s eldest son, is positioned as Karṇa’s rear-guard and actively protects him. At the same time, multiple Pāṇḍava-aligned champions—Dhṛṣṭadyumna, Sātyaki, the Draupadeyas, Bhīma, Janamejaya, Śikhaṇḍin, and Prabhadraka heroes—armour up and charge together, intent on killing Karṇa.