Shloka 20
Karna Reproves Shalya; Brahmin Reports on Bāhlīkas; Shalya’s Universalizing Rebuttal (कर्ण–शल्य संवादः)
तस्य शस्त्राणि घोराणि विक्रमश्न महात्मन: । कर्णमश्रित्य संग्रामे मत्तो दुर्योधनो नृप:,“अकेला महाबाहु कर्ण सूंजयोंसहित समस्त कुन्तीपुत्रोंको मार सकता है। युद्धमें कर्णका बाहुबल इन्द्र और विष्णुके समान है। उसके अस्त्र-शस्त्र भयंकर हैं तथा उस महामनस्वी वीरका पराक्रम भी अद्भुत है।' यह सब सोचकर राजा दुर्योधन संग्राममें कर्णका सहारा ले मतवाला हो उठा था
tasya śastrāṇi ghorāṇi vikramaś ca mahātmanaḥ | karṇam āśritya saṅgrāme matto duryodhano nṛpaḥ ||
ఆ మహాత్ముని ఆయుధాలు ఘోరమైనవి; అతని విక్రమం కూడా ఆశ్చర్యకరం. సంగ్రామంలో కర్ణుని ఆశ్రయించి రాజు దుర్యోధనుడు మదోన్మత్తుడై పోయెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse cautions that fixation on power and a single strong ally can intoxicate the mind, breeding overconfidence. In the Mahābhārata’s ethical frame, such pride (mada) often accompanies adharma and leads to misjudgment in κρίσις (battle and decision-making).
Sañjaya describes Duryodhana’s mental state: considering Karṇa’s fearsome weapons and extraordinary valor, Duryodhana takes Karṇa as his chief support in the war and becomes elated—almost drunk—with confidence about victory.