Shloka 34
अध्याय २९: कर्णस्य शल्यं प्रति शापस्मरणं च युद्धनिश्चयः | Chapter 29: Karṇa recalls curses to Śalya and declares resolve for battle
मुसलानीव सम्पेतु: परिघा इव चेषव: । शतघ्न्य इव चाप्यन्ये वज्ाण्युग्राणि चापरे,उनके कुछ बाण मूसलोंके समान गिरते थे, कुछ परिघोंके समान, कुछ शतघ्नियोंके तुल्य तथा कुछ दूसरे बाण भयंकर वच्रोंके समान शत्रुओंपर पड़ते थे
musalānīva sampetuḥ parighā iva ceṣavaḥ | śataghnya iva cāpyanye vajrāṇyugrāṇi cāpare ||
వారి కొన్ని బాణాలు ముసలాల్లా దూసుకొచ్చి పడేవి, కొన్ని పరిఘాల్లా ఢీకొనేవి, కొన్ని శతఘ్నుల్లా చీల్చేవి, మరికొన్ని ఉగ్ర వజ్రాల్లా శత్రువులపై కురిసేవి।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse is primarily descriptive rather than doctrinal: it underscores the terrifying escalation of violence in war, reminding the listener that martial prowess can magnify destruction—an implicit ethical prompt to recognize war’s cost even when framed as kṣatriya duty.
Sañjaya reports the battle scene: volleys of arrows strike with the force of different heavy weapons—clubs, iron bars, śataghnīs, and thunderbolts—conveying the intensity and lethality of the ongoing combat.