Shloka 96
कर्णस्य दानप्रतिज्ञा–शल्योपदेश–वाक्ययुद्धम्
Karna’s Gift-Vows, Shalya’s Counsel, and the Battle of Words
अन्वयु: समरे राजंस्ततो युद्धमवर्तत । राजन! तत्पश्चात् समस्त पाण्डव भी युधिष्ठिरको सब ओरसे घेरकर उनका अनुसरण करने लगे; फिर तो दोनों दलोंमें भारी युद्ध छिड़ गया
anvayuḥ samare rājan tato yuddham avartata | rājan tatpaścāt samastāḥ pāṇḍavā bhī yudhiṣṭhiram sarvataḥ gherayitvā tam anusaranti sma; tataḥ ubhayasainyayoḥ ghoraṃ yuddhaṃ samajāyata ||
సంజయుడు అన్నాడు—రాజా! వారు సమరంలో ముందుకు దూసుకెళ్లారు; అప్పుడు మళ్లీ యుద్ధం ఉద్ధృతమైంది. ఆపై పాండవులందరూ యుధిష్ఠిరుని చుట్టూ అన్ని వైపులా వలయంగా నిలిచి అతని వెంట సాగారు; అలా రెండు సేనల మధ్య ఘోర సంగ్రామం చెలరేగింది.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a warrior-ethic within dharma: companions rally to protect their leader (Yudhiṣṭhira) by surrounding him, yet the same solidarity can also accelerate the spread of violence when pursuit turns into full-scale battle.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that movement and pursuit on the battlefield lead to renewed fighting; the Pāṇḍavas close ranks around Yudhiṣṭhira and advance with him, and a fierce clash breaks out between the two armies.