Shloka 8
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
इत्युक्त्वा प्राहरत् तूर्ण पाण्डुपुत्राय सूतज: । विव्याध चैनं समरे त्रिसप्तत्या शिलीमुखै:
ity uktvā prāharat tūrṇaṃ pāṇḍuputrāya sūtajaḥ | vivyādha cainaṃ samare trisaptatyā śilīmukhaiḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు— అలా చెప్పి సూతపుత్రుడు కర్ణుడు పాండుపుత్రుడు (నకులుడు) పై వెంటనే దాడి చేశాడు; యుద్ధరంగంలో డెబ్బైమూడు పదునైన బాణాలతో అతనిని ఛేదించాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the dharma-bound arena of war, speech is immediately followed by decisive action; it reflects the grim reality of kṣatriya-duty where resolve and martial execution proceed without hesitation, even as the ethical cost of violence remains implicit.
After making a statement (implied from the preceding verse), Karna swiftly attacks a son of Pāṇḍu—understood here as Nakula—and wounds him in battle by shooting seventy-three sharp arrows.