Shloka 25
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
निरुद्धे तत्र मार्गे च शरसंघै: समन्ततः । व्यरोचेतां महात्मानौ कालसूर्याविवोदितौ
niruddhe tatra mārge ca śarasaṅghaiḥ samantataḥ | vyarocetāṃ mahātmānau kālasūryāv ivoditau ||
అక్కడ చుట్టూరా బాణసంఘములచే మార్గము నిరోధింపబడినప్పుడు, ఆ ఇద్దరు మహాత్మ వీరులు—నకులుడు మరియు కర్ణుడు—ప్రళయకాలమున ఉదయించిన రెండు సూర్యులవలె ప్రకాశించిరి।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya valor and steadfastness under extreme danger: even when the way is choked by weapons, the noble warrior’s presence and resolve can dominate the scene, expressed through the awe-inspiring simile of 'two suns at the end of time.'
Sañjaya describes a battlefield moment where the route is hemmed in by thick showers of arrows; amid this obstruction, Nakula and Karna stand out brilliantly, their combat-energy portrayed as overwhelming and fearsome.