Shloka 22
Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
ततो<परान् सुतीक्ष्णाग्रान् नाराचान् मर्मभेदिन: । गत्या दशम्या संयुक्तान श्वत्थामाप्यवासृजत्,तत्पश्चात् अश्वत्थामाने तीखे अग्रभागवाले दूसरे बहुत-से मर्मभेदी नाराच चलाये, जो दसवीं गतिका आश्रय लेकर छोड़े गये थे-
tato 'parān sutīkṣṇāgrān nārācān marmabhedinaḥ | gatyā daśamyā saṃyuktān aśvatthāmāpy avāsṛjat ||
సంజయుడు పలికెను—ఆపై పాండ్యరాజు అత్యంత తీక్ష్ణాగ్రమైన, మర్మభేదకమైన అనేక నారాచ బాణాలను దశమగతి వేగంతో అశ్వత్థాముని వైపు సంధించి విడిచెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how warfare can intensify into targeted, lethal intent—aiming at vital points—raising ethical tension within kṣatriya combat: prowess and duty are exercised, yet the means emphasize the grim cost of conflict.
Sañjaya describes a warrior discharging many additional, razor-tipped nārāca arrows, described as marman-piercing and launched with great speed, specifically aimed at Aśvatthāmā.