Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
कलापिनश्चापहस्ता दीर्घकेशा: प्रियंवदा: । पत्तय: सादिनक्षान्ये घोररूपपराक्रमा:,राजन्! वे सभी सैनिक समानरूपसे मृत्युको वरण करनेकी प्रतिज्ञा करके एक- दूसरेका साथ नहीं छोड़ते थे। वे मस्तकपर मोरपंख धारण किये हुए थे। उनके हाथोंमें धनुष शोभा पाता था। उनके केश बहुत बड़े थे और वे प्रिय वचन बोलते थे। अन्यान्य पैदल और घुड़सवार भी बड़े भयंकर पराक्रमी थे ताभ्यां मुक्ता महाबाणा: कड़्कबर्हिणवासस: । द्योतयन्तो दिश: सर्वा: सम्पेतु: स्वर्णभूषणा: उन दोनोंके छोड़े हुए स्वर्णभूषित महान् बाण, जो कंक और मोरके पंखोंसे सुशोभित थे, सम्पूर्ण दिशाओंको प्रकाशित करते हुए गिरने लगे
sañjaya uvāca |
kalāpinaścāpahastā dīrghakeśāḥ priyaṃvadāḥ |
pattayaḥ sādinakṣānye ghorarūpaparākramāḥ ||
tābhyāṃ muktā mahābāṇāḥ kaṅkabārhiṇavāsasaḥ |
dyotayanto diśaḥ sarvāḥ sampetuḥ svarṇabhūṣaṇāḥ ||
సంజయుడు పలికెను—రాజా, వారు అందరూ సమానంగా మరణాన్ని వరిస్తామని ప్రతిజ్ఞ చేసి, పరస్పరం విడువలేదు. శిరస్సులపై నెమలి పింఛాలు ధరించి, చేతుల్లో మెరుస్తున్న ధనుస్సులతో, దీర్ఘకేశులై, మధురవాక్యాలు పలుకుతూ వారు ముందుకు సాగారు. ఇతర పాదాతులు, అశ్వారోహులూ ఘోరరూపులు, ఉగ్రపరాక్రములు. ఆ ఇద్దరు విడిచిన స్వర్ణాభరణభూషిత మహాబాణాలు—కంకపింఛాలు, నెమలి పింఛాలతో అలంకృతమై—ఎగురుతూ సమస్త దిశలను ప్రకాశింపజేసినట్లు కనిపించి, అనంతరం పడిపోయాయి.
संजय उवाच