Shloka 42
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
संजय उवाच एवमुक्तो महाराज ततो दुर्योधनो नृप: । उत्तस्थौ राजभि: सार्धथ देवैरिव शतक्रतु:,संजय कहते हैं--महाराज! कर्णके ऐसा कहनेपर राजा दुर्योधन अन्य सामन्त नरेशोंके साथ उसी प्रकार उठकर खड़ा हो गया, जैसे देवताओंके साथ इन्द्र खड़े होते हैं
sañjaya uvāca evam ukto mahārāja tato duryodhano nṛpaḥ | uttasthau rājabhiḥ sārdhaṃ devair iva śatakratuḥ ||
సంజయుడు అన్నాడు—మహారాజా! కర్ణుడు ఇలా చెప్పగానే రాజు దుర్యోధనుడు ఇతర రాజులతో కలిసి లేచి నిలిచాడు; దేవతలతో కలిసి శతక్రతువు ఇంద్రుడు లేచి నిలిచినట్లుగా.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights royal decorum and the performative aspect of leadership: Duryodhana’s public rising with allied kings signals solidarity and resolve, using Indra’s stature as an ethical-narrative benchmark for how a leader is expected to appear among his supporters.
After Karna has spoken, Duryodhana stands up along with the other supporting rulers. Sanjaya describes this moment to Dhritarashtra with a simile: Duryodhana rising among kings is like Indra rising among the gods.