Shloka 4
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
स्वमनीकमवस्थाप्य बाहुवीर्यमुपाश्रित: । युद्ध्वा च सुचिरं काल॑ पाण्डवै: सह भारत,भारत! इस प्रकार अपनी सेनाको स्थापित करके, जिन्हें अपना लक्ष्य प्राप्त हो गया था और इसीलिये जो बड़े हर्षके साथ परिश्रमपूर्वक युद्ध कर रहे थे, उन विपक्षी पाण्डवोंके साथ दुर्योधनने अपने ही बाहुबलके भरोसे दीर्घकालतक युद्ध करके संध्याकाल आनेपर सैनिकोंको शिविरमें लौटनेकी आज्ञा दे दी
svamanīkam avasthāpya bāhuvīryam upāśritaḥ | yuddhvā ca suciraṃ kālaṃ pāṇḍavaiḥ saha bhārata ||
భారతా! తన సేనావిభాగాన్ని స్థిరపరచి, తన భుజబలాన్ని ఆశ్రయించి, దుర్యోధనుడు పాండవులతో కలిసి దీర్ఘకాలం యుద్ధం చేసెను.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfastness and personal valor in battle, while also implying the practical ethics of command—knowing when to sustain combat and when to withdraw troops as conditions (such as the onset of evening) require.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana, after arranging his forces, fought the Pāṇḍavas for a long time relying on his own strength; in the surrounding context, as dusk arrived he directed the army to return to the camp.