Shloka 37
Adhyāya 10: Śrutakarmā’s Engagements; Prativindhya–Citra Duel; Drauṇi Advances toward Bhīma
यथा हाभ्युदित: सूर्य: प्रतपन् स्वेन तेजसा । व्यपोहति तमस्तीव्रं तथा शत्रून् प्रतापय,'जैसे उदित हुआ सूर्य अपने तेजसे तपकर घोर अन्धकारको नष्ट कर देता है, उसी प्रकार तुम भी शत्रुओंको संतप्त एवं नष्ट करो”
yathā hābhyuditaḥ sūryaḥ pratapan svena tejasā | vyapohati tamas tīvraṃ tathā śatrūn pratāpaya ||
ఉదయించిన సూర్యుడు తన తేజస్సుతో మండుతూ ఘోరాంధకారాన్ని ఎలా తొలగిస్తాడో, అలాగే నీవు కూడా నీ పరాక్రమంతో శత్రువులను దహించి చెదరగొట్టు।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse uses the sun’s natural function—dispelling darkness by its own radiance—as an ethical-heroic model for a warrior: one should act with decisive strength to remove hostile forces, fulfilling one’s martial duty without hesitation.
Sañjaya, narrating the battlefield events, employs a vivid simile to encourage or characterize the addressee’s martial action: as the sun rises and eliminates darkness, so the warrior is urged to overpower and drive back the enemy ranks.