Shloka 14
दुःशासननिग्रहः—द्रोणधृष्टद्युम्नयुद्धप्रसङ्गः
Rebuke of Duḥśāsana; Context of the Droṇa–Dhṛṣṭadyumna Combat
वार्ष्णेयं सात्यकि युद्धे पुत्रो द:ःशासनस्तव । आजलस्ने सायकैस्ती &णैर्नवर्भिर्नतपर्वभि:,आपके पुत्र दुःशासनने युद्धस्थलमें झुकी हुई गाँठवाले नौ तीखे बाणोंद्वारा वृष्णिवंशी सात्यकिको घायल कर दिया
sañjaya uvāca |
vārṣṇeyaṃ sātyakiṃ yuddhe putro duḥśāsanas tava |
ājaghāna śarais tīkṣṇair navabhir nataparvabhiḥ ||
సంజయుడు పలికెను—యుద్ధంలో నీ కుమారుడు దుఃశాసనుడు వృష్ణివంశీయుడైన సాత్యకిని, క్రిందికి వంగిన సంధులు గల తొమ్మిది పదునైన బాణాలతో గాయపరచెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the grim ethical texture of the Kurukṣetra war: even celebrated warriors are repeatedly wounded as combatants pursue victory through skill and force. It reflects how kṣatriya-duty in war can intensify a cycle of harm, making the restoration of dharma increasingly costly.
Sanjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duḥśāsana, in the midst of fighting, hits Sātyaki (the Vṛṣṇi warrior allied with the Pāṇḍavas) with nine sharp arrows described as nataparvan, thereby injuring him.