Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
विश्वात्मने विश्वसजे विश्वमावृत्य तिष्ठते । नमो नमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा,विशेष लोहित एवं धूम्रवर्णवाले, मृगव्याधस्वरूप, समस्त प्राणियोंको पराजित करनेवाले, सर्वदा नीलकेश धारण करनेवाले, त्रिशूलधारी, दिव्यलोचन, संहारक, पालक, त्रिनेत्रधारी, पापरूपी मृगोंके बधिक, हिरण्यरेता (अग्नि), अचिन्त्य, अम्बिकापति, सम्पूर्ण देवताओंद्वारा प्रशंसित, वृषभ-चिह्नसे युक्त ध्वजा धारण करनेवाले, मुण्डित मस्तक, जटाधारी, ब्रह्मचारी, जलमें तप करनेवाले, ब्राह्मणभक्त, अपराजित, विश्वात्मा, विश्वस्रष्टा, विश्वको व्याप्त करके स्थित, सबके सेवन करनेयोग्य तथा सदा समस्त प्राणियोंकी उत्पत्तिके कारणभूत आप भगवान् शिवको बारंबार नमस्कार है
viśvātmanē viśvasajē viśvam āvṛtya tiṣṭhatē | namō namas tē sēvyāya bhūtānāṁ prabhavē sadā ||
సంజయుడు పలికెను—ఓ విశ్వాత్మా, ఓ విశ్వసృష్టికర్తా, సమస్త విశ్వాన్ని వ్యాపించి నిలిచియున్నవాడా—నీకెన్నోసార్లు నమస్కారం. నీవు సదా సేవనీయుడవు; సమస్త భూతములకు నిత్య ప్రభవము నీవే.
संजय उवाच
Even amid catastrophic warfare, the text frames events within a larger moral and metaphysical horizon: the divine (here Śiva) is the universal self and origin of beings, worthy of reverence; acknowledging this re-centers human action under a higher cosmic order beyond victory and defeat.
Sañjaya delivers a stuti (hymn) of homage, addressing the all-pervading creator as the source of beings. In context, this functions as a solemn invocation during the Drona Parva’s intense battle episodes, emphasizing divine sovereignty and the terrifying-protective aspects attributed to Śiva.