Shloka 22
Yudhiṣṭhira–Droṇa Saṃgrāma
Engagement and Countermeasures
ततः: कृष्णवच: श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनंजय: । भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम्,भगवान् श्रीकृष्णका यह वचन सुनकर अर्जुन जलका आचमन करके धरतीपर एकाग्र होकर बैठ गये और मनसे महादेवजीका चिन्तन करने लगे
tataḥ kṛṣṇavacaḥ śrutvā saṁspṛśyāmbho dhanañjayaḥ | bhūmāv āsīna ekāgro jagāma manasā bhavam ||
అప్పుడు శ్రీకృష్ణుని వచనాన్ని విని ధనంజయుడు (అర్జునుడు) జలాన్ని స్పర్శించి ఆచమనం చేశాడు. తరువాత భూమిపై ఏకాగ్రచిత్తంతో కూర్చొని మనసుతో భవుడు—మహాదేవుడు (శివుడు)ను ధ్యానించసాగాడు.
संजय उवाच
Educational Q&A
Before undertaking a decisive act—especially in a morally charged setting like war—one should steady oneself through inner purification and single-pointed focus, and seek higher guidance through devotion rather than acting from agitation.
After hearing Krishna’s instruction, Arjuna performs a brief ritual purification (touching water for ācamana), sits on the ground in concentration, and mentally contemplates Bhava (Shiva), indicating he is preparing for prayer or divine assistance.