Shloka 7
संरक्ष्यमाणां तां दृष्टवा पाण्डवैर्वाहिनीं रणे । व्यावृत्य चक्षुषी कोपाद् भारद्वाजो<न्ववैक्षत,उस रफक्षेत्रमें पाण्डवोंद्वारा सुरक्षित हुई उनकी सेनाकी ओर द्रोणाचार्यने क्रोधपूर्वक आँखें फाड़-फाड़कर देखा
saṁrakṣyamāṇāṁ tāṁ dṛṣṭvā pāṇḍavair vāhinīṁ raṇe | vyāvṛtya cakṣuṣī kopād bhāradvājo 'nvavaikṣata ||
సంజయుడు పలికెను— యుద్ధభూమిలో పాండవులు బలంగా రక్షించుచున్న ఆ సేనను చూచి, భారద్వాజపుత్రుడు ద్రోణుడు కోపంతో కన్నులు విప్పి దానిని గట్టిగా తిలకించెను।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how strong, coordinated protection (saṁrakṣaṇa) can frustrate even a master warrior, and how anger (krodha) arises when one’s will is obstructed—an ethical reminder that inner control is as crucial as martial skill in dharmic conflict.
On the battlefield, Droṇa observes that the Pāṇḍavas have effectively guarded their formation/host. Provoked by this resistance, he turns his gaze sharply and stares at their protected army, signaling his rising fury and intent to respond.